Kerk van de Heilige Apostelen Petrus en Paulus
De oorspronkelijke kerk van de Heilige Apostelen Petrus en Paulus werd gebouwd in romaanse stijl, tussen de tweede helft van de 11e eeuw en het einde van de daaropvolgende eeuw.
Vanwege de beperkte capaciteit van het gebouw werd er in de 13e eeuw een nieuwe vroeggotische kerk gebouwd. Verdere belangrijke aanpassingen aan het heiligdom van Hosín vonden plaats tijdens de barokperiode, waaronder de bouw van een zangkoor tegenover het presbyterium voor kerkelijke muziekuitvoeringen.
De grote opkomst van gelovigen, niet alleen uit de parochie van Hosín maar ook van elders, tijdens kerkelijke vieringen aan het einde van de 19e eeuw leidde tot de overweging om een nieuwe, grote en representatieve kerk te bouwen. In februari 1899 werd deze gedachte omgezet in actie. De barokke gotische kerk werd gesloopt en op haar plaats verrees snel een indrukwekkend neoromaans gebouw. De oorspronkelijke romaanse kapel (de sacristie) werd echter niet gesloopt; deze werd door de bouwers opgenomen in het nieuwe gebouw als een zijkapel aan de oostzijde. De nieuwe kerk werd voltooid en ingewijd in september 1900.
De neoromaanse kerk, gebouwd van gele vuurvaste bakstenen en natuursteen, is op het zuiden georiënteerd. De plattegrond heeft de vorm van een gelijkarmig kruis met drie apsissen aan de oostkant. De westgevel van de kerk bestaat uit een open portaal, versierd met de wapenschilden van de vroegere heren van Hosín. De kerktoren heeft een vierkante basis en rijst 36 meter op vanaf het kruispunt van het schip; twee kleine torentjes sieren de noordelijke façade van de kerk. Het hoofdaltaar met baldakijn, vervaardigd uit marmer en zandsteen, wordt gedomineerd door de beelden van de patroonheiligen van de kerk – de heilige apostelen Petrus en Paulus. Aan het begin van de 20e eeuw werden, tijdens het integratieproces van de oorspronkelijke romaanse kapel in de nieuwe kerkruimte, de hierboven genoemde waardevolle gotische muurschilderingen ontdekt.
