Śladami Celtów

Jednymi z najstarszych mieszkańców Szumawy byli bez wątpienia Celtowie. Kiedy przybyli tu w VI wieku p.n.e., nadali regionowi nazwę Gabréta Hylé, czyli „Las Koziorożców”. Założyli tu jedno z największych celtyckich grodzisk. Inne znane osady to najwyżej położone grodzisko w Czechach – Obří hrad koło Nicova i Sedlo koło Albrechtic.

Związek gmin Věnec we współpracy z gminą Kubova Huť otworzył pod koniec lata 2008 roku „Celtycką Ścieżkę Edukacyjną”. Szlak ma długość 27 kilometrów, obejmuje sześć przystanków (Kubova Huť, Boubín, Buk, Mářský vrch i dwa w Lčovicach) i jest oznaczony żółtobrązowymi strzałkami prowadzącymi z Kubovej Huti przez Boubín i Mářský vrch do Věnce.

Wędrówkę zaczynamy w Kubovej Huti, znanej z najwyżej położonej stacji kolejowej w Czechach (995 m n.p.m.). Przełęcze między Boubínem a Obrovcem były wykorzystywane przez wozy kupców celtyckich, a później handlarzy solą, ponieważ przebiegał tędy jeden z odcinków Złotej Drogi. W 1729 roku powstała tu huta szkła, której nazwa pochodzi od lasu należącego do kapitana Guby. Dziś mieszkańcy utrzymują się głównie z turystyki – zimą jest to ośrodek narciarski, a latem baza wypadowa na Boubín.

Po stromym podejściu docieramy na najwyższy punkt trasy. Na szczycie (1 362 m n.p.m.) stoi od 2005 roku drewniana wieża widokowa, z której rozciąga się panorama całej Szumawy, a przy dobrej pogodzie widać nawet Alpy. Znajduje się tu również kamień pamiątkowy z napisem „Kardinal Fürst von Schwarzenberg, 3. 8. 1867”, upamiętniający wizytę arcybiskupa praskiego. Na zboczu leży słynny rezerwat przyrody założony już w 1858 roku przez leśniczego Johna – Boubínský prales o powierzchni 666 ha, dziś całkowicie ogrodzony i niedostępny.

Schodzimy do Včelnej, rodzinnej miejscowości pisarza Karla Čady i profesora Josefa Kříža. Pod numerem 5 u rodziny Nusků znajduje się prywatne muzeum żelazek – największe w Europie. Przez potok Cikánský docieramy do wsi Buk, wzmiankowanej już w 1400 roku. Na placu znajduje się kaplica Matki Boskiej Bolesnej z 1800 roku oraz chronione gospodarstwo nr 5.

Kolejny przystanek to Svatá Maří. Tutejszy gotycki kościół św. Marii Magdaleny został w XVIII wieku przebudowany w stylu barokowym, ale zachowały się gotyckie przedmioty: chrzcielnica z herbami rodów Bukovský, Nebřehovský i Přech oraz kropielnica. Dzwony należą do najstarszych w okolicy. Obok plebanii o romańskich fundamentach rosną dwie lipy drobnolistne – pomniki przyrody liczące 200 i 350 lat.

Po czerwonym szlaku turystycznym przez znany już Mářský vrch i Budilov docieramy do namacalnego celtyckiego dziedzictwa – grodziska na Věncu. Tuż za Budilovem widzimy tzw. Královácký kámen, a łaciński dokument królowej Elżbiety Przemyślidki z 11 sierpnia 1314 przypomina, że tutejsi poddani należeli bezpośrednio do królowej – wśród 28 wymienionych wsi znajdziemy Bošice (z lasem Brdo) i Budilov.

Na skalistym wzgórzu Věnec, zwanym też Pržmo (765 m n.p.m.), znajduje się zabytek kultury – grodzisko z epoki halsztackiej i lateńskiej. Naturalne skalne umocnienia uzupełniają sztuczne wały. Największe badania prowadził tu w latach 20. XX wieku profesor Bedřich Dubský. Odkryto fragmenty ceramiki, brązową zawieszkę z pięcioma pierścieniami (należącą zapewne do ważnej osoby) z przełomu epoki halsztackiej i lateńskiej (VI–V w. p.n.e.). Znaleziono też klin i krzemienny nożyk, co może wskazywać na zasiedlenie już w epoce kamiennej. Na podstawie znalezisk ustalono, że w epoce słowiańskiej grodzisko nie było już zamieszkałe.

Z grodziska schodzimy do dolnej części Lčovic. Pętlę można zakończyć, wracając z lokalnej stacji kolejowej motoraczkiem z powrotem do Kubovej Huti.

Dane podstawowe:

• Punkt wyjścia: Kubova Huť
• Trasa: Kubova Huť – Včelná – Buk – Svatá Maří – Budilov – Věnec – Lčovice – Kubova Huť
• Długość: 27 km
• Trudność trasy: wyższa
• Dostęp: pieszo
• Punkty gastronomiczne: Kubova Huť, Buk, Svatá Maří, Lčovice