Miasta są jak ludzie. Niektóre są dumne, eleganckie i pięknie ubrane, inne mają łatane ubrania, ale czyste, a dla niektórych odzież nie ma znaczenia, ponieważ zajmują się innymi istotnymi kwestiami swojej egzystencji.
Znaleźliśmy urocze, szczęśliwe i zmartwione miasta.
Te najbardziej urocze są ukryte między laskami i polami, przy stawach lub w głębokich lasach. Ich mieszkańcy mają również różne osobowości: niektórzy przybyli dopiero po II wojnie światowej, inni żyją od pokoleń w skromnych warunkach, a niektóre mają bolesną historię strefy granicznej.
Ale wszystkie są piękne na swój sposób. Zdecydowanie warto je odwiedzić.
Bechyně, České Budějovice, Český Krumlov, Dačice
Českie Budějovice zostały założone w 1251 roku przez Przemysła Ottokara II. Blisko rynku z Fontanną Samsona znajduje się Czarna Wieża z 225 schodami, katedra św. Mikołaja oraz liczne renesansowe i barokowe kamienice z podcieniami, przejściami i wąskimi uliczkami prowadzącymi we wszystkie strony świata.
Pierwsze pisemne wzmianki o prawdziwym mieście pochodzą już z 1309 roku z dokumentu Henryka I z Rožmberka. Za panowania rodu Rožmberków miasto i zamek przeżywały swój największy rozkwit.
Czy wiedzieliście, że Dačice mają dwa zamki? Ród Krajíř kazał najpierw wybudować tzw. Stary Zamek, ukończony w 1579 roku.
Chelčice mają długą tradycję uprawy drzew owocowych. Dominantą miejscowości jest kościół św. Marcina, pierwotnie romański, przebudowany w XIV wieku, który odwiedzał także Petr z Chelčic.
Herb panów z Hradca — złota róża na błękitnym polu — uzupełniony przywilejem króla Władysława II z 1483 roku o dwa złote lwy i inicjał W z koroną, widnieje w herbie Jindřichův Hradec do dziś.
Do innych dominant Jindřichův Hradec należy z pewnością zespół zamku i twierdzy państwowej, będący trzecim co do wielkości obiektem zabytkowym w Czechach.
Dominantą Netolic jest ratusz z 1869 roku, wzniesiony na planie kilku oryginalnych średniowiecznych domów. Muzeum miejskie wraz z punktem informacji turystycznej mieści się w najlepiej zachowanym renesansowym domu na rynku.
Zamek strażniczy w Nové Hrady, stojący na cyplu z potężną fosą, znajduje się od 2000 roku w zarządzie Narodowego Instytutu Zabytków.
W Písku znajduje się najstarszy most kamienny w Czechach, wpisany na listę Narodowych Zabytków Kultury, który jest nawet starszy niż Most Karola w Pradze. Dawniej nazywano go także Starym Mostem lub Mostem Jelenim, ponieważ jako pierwszy przeszedł po nim jeleń.
Historyczne miasto Prachatice, zwane także „bramą do serca Szumawy” lub „perłą na Złotej Ścieżce”, zostało założone na przełomie XIII i XIV wieku. W 1382 roku Prachatice uzyskały prawo do posiadania magazynu soli, a od tego czasu inne miasta musiały kupować sól właśnie tam, co przynosiło duży dobrobyt.
Slavonice leżą po morawskiej stronie Kraju Południowoczeskiego i są najbardziej na zachód wysuniętym miastem na historycznym terytorium Moraw. Największy rozwój przeżywały w XVI wieku. Z tego okresu pochodzą najcenniejsze zabytki – kamienice mieszczańskie z bogato zdobionymi fasadami, na których obok motywów w romby znajduje się duża liczba skomplikowanych sgraffit figuralnych.
W Strakonicach wyjątkowym zabytkiem jest zamek w Strakonicach, ceniony zarówno pod względem historycznym, jak i architektonicznym. O początkach zamku wiadomo niewiele.
Miasto Tábor powstało w zupełnie wyjątkowy sposób: w ciągu kilku tygodni, kiedy osiedlili się tu husyci z okolic, głównie z Sezimovo Ústí. Zaraz po założeniu miasto stworzyło własną armię oraz administrację duchowną i świecką.
Trhové Sviny pierwotnie prawdopodobnie nazywały się Svinice. Od niepamiętnych czasów miasto było ośrodkiem handlowym najbardziej na południe wysuniętej części południowych Czech i – jak sama nazwa wskazuje – zasłynęło szczególnie z targów.
Miasto położone nad dużym stawem Svět (dawniej Nevděk) było, podobnie jak inne miasta południowoczeskie, pod wpływem znaczących rodów szlacheckich, do których należała Třeboň. Miejsce to trzeba było najpierw oczyścić, czyli wykarczować lub wyciąć las, aby mogła tu powstać osada.
W połowie XIII wieku biskup Tobiáš z Bechyně zbudował w Týniezamek strażniczy w celu ochrony brodu i szlaków handlowych. Ważnym rodem związanym z historią miasta są Čabeličtí ze Soutic, którzy byli zastawnymi właścicielami majątku od drugiej połowy XV wieku do roku 1600.
Nazwa Winterberg (Zimowa Góra) pierwotnie mogła odnosić się do miejsca, gdzie śnieg leżał przez długi czas – a zimy są tu rzeczywiście nadal długie. Miasto powstało jako osada kolonizacyjna, nad którą Purkart z Janovic w latach 1260–1263 wybudował zamek. W 1423 roku husyci spalili osadę, a w 1479 roku król Władysław II Jagiellończyk nadał jej prawa miejskie.
Volary leży w najdalej na południe wysuniętym krańcu południowych Czech, w południowo-zachodniej części regionu, 16 km od Prachatic. Na każdym kroku widać, że jest to kraina o bogatej, ale i surowej historii. Mówi się, że mieszkańcy mają szczególny charakter, są nieufni wobec nowych wpływów, rzadko zawierali małżeństwa poza swoim terenem, ale historycznie byli bardzo nieustępliwi.
W odróżnieniu od niższych, tylnych czy przednich wsi w okolicy, Horní Planá jest prawdziwym miastem – centrum i połączeniem przyrody, zabudowy miejskiej oraz historycznych powiązań z całym regionem Szumawy. Osada została założona przez cystersów z klasztoru Zlatá Koruna i po raz pierwszy wzmiankowana w 1332 roku jako „Planá pod górą Vítkov”.
